Blue Monday

Blue Monday – czyli jak (nie)robić PRu

Określenie Blue Monday na przestrzeni kilkunastu lat stało się niesamowicie popularne. Obecnie jest powszechnie wykorzystywane w kampaniach marketingowych przez co mamy wrażenie, że tego dnia wręcz musimy uronić choć jedną niebieską łzę smutku. W trzeci poniedziałek stycznia Internet zalewają informacje o najbardziej depresyjnym dniu w roku oraz… o promocjach, które mają ten zły dzień poprawić. Ale czy wiecie, że Blue Monday to zwykła bajka?

Blue Monday to mit

Założenie teorii Blue Monday stworzonej przez Cliffa Arnalla (nota bene psychologa) nie jest prawdziwe. Bum! Okazuje się, że wzór na najbardziej depresyjny dzień w roku jest bardzo subiektywny. Dzisiaj, sam twórca przyznaje, że Blue Monday należy do działu: „pseudonauka”, ale spirala nakręca się dalej. Jak to się stało, że tak wielu ludzi uwierzyło w bezsensowny wzór, który wyznacza najsmutniejszy dzień w roku?

Pierwotnie Arnall został poproszony przez agencję PR obsługującą biuro podróży o wyznaczenie najlepszego dnia na zarezerwowanie wakacji. Podczas badań, o ile można je tak nazwać, okazało się, że to właśnie pod koniec stycznia ludzie przybierają nostalgiczną postawę. Owszem, krótki dzień, często brak słońca i ponura pogoda podczas zimowych miesięcy to czynniki negatywnie wpływające na samopoczucie. Natomiast, wzór zawiera dodatkowo niemierzalne zmienne min. poziom motywacji i stan psychiczny. Zatem czy wynik może być realny? Nie sądzę.

Stop normalizacji smutku

Od momentu pojawienia się hasła Blue Monday słychać wiele głosów krytyki pochodzących ze środowiska naukowego. Lekarze twierdzą, że problem depresji i sezonowych zaburzeń afektywnych, w skrócie SAD (Sasonal Affective Disorder), jest bagatelizowany poprzez uproszczenie podejścia do walki ze smutkiem i negatywnymi emocjami. Tańsza rolka sushi, zestaw do aromaterapii czy „podnoszące na duchu” zabiegi pielęgnacji ciała nie są w stanie rozwiązać poważnych problemów, z którymi co raz częściej boryka się społeczeństwo. Przesuwając palcem po tablicy Facebook’a czy Instagrama w trzeci poniedziałek stycznia często można jednak mieć odwrotne wrażenie.

Nagłośnienie oferty popularno-naukowymi wnioskami bez absolutnie żadnych naukowych podstaw przerodziło się w trend, który nieodpowiedzialnie wykorzystują firmy z branży marketingowej i nie tylko. Chwytliwa koncepcja pożyczona na dłużej powoduje bezwiedne, często nieświadome, powtarzanie fałszywej teorii. Teorii, która jest zwyczajnie szkodliwa, szczególnie w dzisiejszych czasach, gdy zaczyna się uwypuklać problem depresji w społeczeństwie.

Jak zatrzymać spiralę Blue Monday?

Sam twórca koncepcji kilka lat temu rozpoczął ruch pod hasłem #StopBlueMonday. Niestety próba wyprostowania bardzo krzywej teorii nie ma siły przebicia. Dowód?  Hashtag promujący przerwanie powielania teorii Blue Monday ma 859 oznaczeń na Instagramie, podczas gdy hasło Blue Monday zostało użyte blisko 800, ale tysięcy, razy!

Obserwując branże uważamy, że nasza praca jest bardzo odpowiedzialna. Dlatego zawsze działamy profesjonalnie, szanujemy klienta i jego otoczenie. Część z nas jest nawet sygnatariuszami Kodeksu Dobrych Praktyki PR Związku Firm Public Relations.


Internet

Internet – błogosławieństwo czy przekleństwo?

Wspaniałe źródło informacji o wszystkim, co jest na świecie, czy powód nieustannych, przyprawiających o ból głowy starań o to, żeby firma była widoczna? Jak PR-owcy traktują Internet?

Tylko dzisiaj użytkownicy Internetu wpisali w wyszukiwarkę Google ponad 3,5 miliarda zapytań, a na blogach pojawiły się 4 miliony nowych postów. W ciągu 1 sekundy w świat idzie ponad 8,5 tys. tweetów, a w serwisie YouTube jest oglądanych prawie 80 tys. wideo. Internet nie śpi.
Takich ciekawych danych dostarcza https://www.internetlivestats.com/. Statystyki publikowane są w czasie rzeczywistym, cały ten sieciowy ruch robi spore wrażenie.

Etyka publikowania informacji

Zastępy PR-owców, specjalistów ds. content marketingu i copywritingu, tworzą tysiące stron tekstów eksperckich do Internetu. Wszyscy chcą dogonić roboty Google. I ci, którzy mają na swoim pokładzie ekspertów od SEO, i ci, którzy opierają się na własnej intuicji. Słowa kluczowe z Google Trends odgrywają dziś o wiele większą rolę niż badania konsumenckie czy insighty z sieci sprzedaży. Tworzymy tyle treści, że stopniowo coraz bardziej zaśmiecamy Internet. Chcemy, żeby klient trafił na artykuły, w których pada nazwa konkretnej marki, ale jednocześnie im więcej będzie takich treści, tym trudniej trafić na tę wartościową. A tekstów sprzed 10 lat nikt nie usuwa, one wciąż potrafią wyskoczyć w wyszukiwarce, chociaż zupełnie się zdezaktualizowały.
Czy zatem – obok różnych działań CSR-owych – nie powinniśmy też podjąć się refleksji nad etyką publikowania informacji?
Takie myśli nachodzą nas, kiedy piszemy kolejny tekst „pod SEO”.
Ale nie tylko PR-owcy zastanawiają się nad jakością treści w Internecie. Jest to także przedmiotem zainteresowania i troski ze strony profesjonalnych redakcji, a więc tych, którzy generują prawdopodobnie najwięcej merytorycznych wiadomości.
Czy można mieć zaufanie do wszystkiego, co pojawia się w sieci? Jak oddzielić ziarno od plew? Trzeba już tego uczyć dzieci w szkole. A i dorośli powinni zastanowić się kilka razy, zanim klikną przycisk „podziel się” pod artykułem.

Informacjo-lubni czy informacjo-odporni? 

Ciekawych danych dostarcza Digital News Report 2019, opracowany przez Reuters Institute for the Study of Journalism i University of Oxford na podstawie ankiet z 40 krajów na 6 kontynentach.
Wydawcy na całym świecie mierzą się z problemem zalewu informacji. Internet to tak dużo treści, że trudno wyłowić dziennikarstwo wysokiej jakości.
Ponad połowa (55 proc.) badanych niepokoi się, że nie potrafi w Internecie oddzielić tego, co prawdziwe od tzw. fake newsów. W poszczególnych krajach wyniki są zróżnicowane. Przykładowo w Wielkiej Brytanii aż 70 proc. obawia się, że Internet przyczynia się do dezinformacji. W USA jest to 67 proc., a w Polsce 43 proc. Duże wstrząsy społeczne, takie jak protesty Żółtych Kamizelek we Francji czy przeciągany Brexit w Wielkiej Brytanii, wpłynęły negatywnie na postrzeganie bezstronności mediów. We wszystkich badanych krajach poziom zaufania do wiadomości spadł w ostatnich latach o kilka punktów procentowych i obecnie wynosi średnio 42 proc. Mniej niż połowa (49 proc.) badanych ufa mediom, które śledzi na co dzień. Nawet kraje takie jak Finlandia i Niemcy, które nie doświadczyły dramatycznych wydarzeń polaryzacyjnych, odnotowały spadek zaufania do mediów odpowiednio o 9 i 13 punktów procentowych w ciągu zaledwie pięciu lat.
Rośnie grupa osób, które nie ufają mediom i obawiają się dezinformacji. Coraz więcej osób twierdzi, że aktywnie unika wiadomości (obecnie średnia dla badanych krajów wynosi 32 proc., dla Polski – 41 proc.). Unikanie wiadomości jest najbardziej powszechne w Chorwacji (56 proc.), Turcji (55 proc.) i Grecji (54 proc.). Stosunkowo rzadkie natomiast w Danii (15 proc.) i w Japonii (11 proc.), gdzie czytanie wiadomości jest postrzegane jako obywatelski obowiązek.

Płatny dostęp

Duże wydawnictwa czy tytuły prasowe z długą historią, decydują się na wprowadzanie płatnego dostępu do publikowanych przez siebie treści. W ten sposób chcą pokazać użytkownikom Internetu, że wartościowe materiały wymagają pracy, za którą trzeba zapłacić (tak jak kiedyś płaciło się za gazetę w kiosku). Jednak internauci niechętnie płacą za dostęp do wiadomości online. W Polsce taką gotowość deklaruje zaledwie 16 proc. Liderami w tym względzie pozostają zamożne kraje Europy Północnej (Norwegia 34 proc., Szwecja 27 proc.). Większość ludzi woli wydać pieniądze na rozrywkę niż na rzetelne wiadomości. W tym samym czasie, gdy wydawcy wiadomości proszą o płatności online czy różnego rodzaju subskrypcje, dostawcy rozrywki, tacy jak Netflix, Spotify, Apple Music i Amazon Prime, generują miliardy dolarów za pośrednictwem usług premium. Sam Netflix ma na świecie około 150 mln abonentów, w tym 60 mln w USA. W szczególności młodsi odbiorcy nie chcą rezygnować z natychmiastowego, bezproblemowego i całkowicie darmowego dostępu do wiadomości, a także analiz i opinii.
Ciekawym zjawiskiem jest dostęp do wiadomości przez media społecznościowe i to coraz częściej przeglądane na smartfonach. W Polsce 60 proc. badanych przyznało, że wiadomości pozyskuje właśnie w ten sposób. Eksperci Reuters Institute for the Study of Journalism uznali, że takie zwyczaje sprzyjać będą wzrostowi populizmu. Użytkownicy Internetu będą mieli coraz mniejsze zaufanie do mediów.

Czy jest na to rada?

Każdy, kto tworzy treści i umieszcza je w Internecie powinien zastanowić się, co przywoływane powyżej dane oznaczają dla jego pracy oraz codziennej prywatnej konsumpcji mediów. Czy zaśmieca Internet, czy raczej wzmacnia jego fundamenty?